به مادر گفتم آخر این خدا کیست/
که هم در خانه ما هست و هم نیست/
تو گفتی مهربان تر از خدا نیست/
دمی از بندگان خود جدا نیست/
چرا هرگز نمی آید به خوابم/
چرا هرگز نمیگوید جوابم/
نماز صبحگاهت را شنیدم/
ترا دیدم خدایت را ندیدم/
به من آهسته مادر گفت فرزند/
خدارا در دل خود جوی یک چند/
خدا در رنگ و بوی گل نهان است/
بهار و باغ و گل از او نشان است